اقتصاد عراق یکی از اقتصادهای مهم منطقه خاورمیانه است و وابستگی شدیدی به بخش نفت دارد؛ بهگونهای که بخش عمده درآمدهای دولت و عواید حاصل از صادرات این کشور از صنعت نفت تأمین میشود. عراق بهعنوان یکی از اعضای بنیانگذار سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک)، دارای یکی از بزرگترین ذخایر اثباتشده نفت خام جهان است و همچنان یکی از تأمینکنندگان مهم انرژی در بازارهای جهانی به شمار میرود. تولید و صادرات نفت عمدتاً در استانهای جنوبی، بهویژه پیرامون بصره، متمرکز است و این بخش نقش محوری در تأمین مالی هزینههای عمومی، پروژههای زیربنایی و برنامههای اجتماعی دولت ایفا میکند.
با وجود ثروت عظیم نفتی، اقتصاد عراق با چالشهای متعددی از جمله وابستگی بیش از حد به هیدروکربنها، توسعه محدود بخش خصوصی، نرخ بالای بیکاری، فساد، و کمبود زیرساختهای مناسب مواجه است. رشد اقتصادی این کشور همواره تحت تأثیر نوسانات قیمت جهانی نفت، بیثباتی سیاسی، مسائل امنیتی و تأخیر در اجرای اصلاحات ساختاری قرار داشته است. در عین حال، بخشهای غیرنفتی از جمله کشاورزی، صنعت، گردشگری و خدمات ظرفیت قابلتوجهی برای توسعه دارند، اما هنوز در مقایسه با منابع طبیعی و نیازهای جمعیتی کشور به اندازه کافی رشد نکردهاند.
در سالهای اخیر، عراق تلاش کرده است با جذب سرمایهگذاری، توسعه زیرساختها، تقویت نظام بانکی و حمایت از بخشهای غیرنفتی، اقتصاد خود را متنوعتر کند. برخورداری از جمعیتی جوان و رو به رشد، موقعیت جغرافیایی راهبردی و منابع طبیعی فراوان، فرصتهای اقتصادی چشمگیری را برای این کشور فراهم کرده است. با این حال، دستیابی به رشد اقتصادی پایدار مستلزم بهبود حکمرانی، تنوعبخشی به اقتصاد، ایجاد فرصتهای شغلی و اجرای اصلاحاتی است که بتواند سرمایهگذاری داخلی و خارجی را بیش از پیش جذب کند.