قزاقستان بزرگترین اقتصاد در آسیای مرکزی و یکی از کشورهای غنی از منابع طبیعی در این منطقه است. اقتصاد این کشور تا حد زیادی بر استخراج و صادرات نفت، گاز طبیعی، اورانیوم و فلزات استوار است و هیدروکربنها سهم قابلتوجهی در درآمدهای صادراتی و درآمدهای دولت دارند. قزاقستان همچنین یکی از تولیدکنندگان مهم اورانیوم در جهان و صادرکننده عمده مس، فروآلیاژها، روی و دیگر مواد معدنی است.
قزاقستان از زمان استقلال در سال ۱۹۹۱، اصلاحات اقتصادی مبتنی بر سازوکارهای بازار را دنبال کرده و سرمایهگذاری خارجی قابلتوجهی، بهویژه در بخشهای انرژی و معدن، جذب کرده است. دولت همچنین تلاش کرده است با توسعه بخشهایی مانند صنایع تولیدی، کشاورزی، حملونقل و لجستیک، خدمات مالی، فناوری اطلاعات و سایر صنایع غیرمنابعی، ساختار اقتصاد را متنوعتر کند. موقعیت راهبردی قزاقستان میان چین، روسیه و اروپا نیز نقش این کشور را بهعنوان یک مرکز ترانزیتی و لجستیکی تقویت کرده است؛ از جمله از طریق «مسیر حملونقل بینالمللی ترانسکاسپین» که به «کریدور میانی» نیز معروف است.
با این حال، اقتصاد قزاقستان همچنان در برابر نوسانات قیمت جهانی کالاهای پایه و شرایط اقتصادی خارجی آسیبپذیر است. این کشور برای کاهش وابستگی به منابع طبیعی، برنامههایی را در زمینه تنوعبخشی اقتصادی، توسعه زیرساختها، دیجیتالیسازی و حمایت از بنگاههای کوچک و متوسط دنبال میکند. وسعت سرزمینی، منابع طبیعی قابلتوجه، زیرساختهای نسبتاً توسعهیافته و دسترسی به بازارهای مهم منطقهای، فرصتهای قابلتوجهی برای اقتصاد قزاقستان ایجاد کردهاند؛ در مقابل، فشارهای تورمی، وابستگی به صنایع استخراجی، نابرابریهای منطقهای و ضرورت افزایش بهرهوری و رقابتپذیری در بخشهای خارج از حوزه منابع طبیعی از جمله چالشهای این اقتصاد به شمار میروند.