چالش اقتصادی پیش‌روی کوین وارش، گزینه جدید ریاست فدرال رزرو

با وجود رشد قوی اقتصاد آمریکا، ضعف بازار کار و تورم بالا کاهش نرخ بهره را به تصمیمی پرریسک و سیاسی برای رئیس آینده فدرال رزرو تبدیل کرده است.

کوین وارش

انتخاب رئیس‌جمهور دونالد ترامپ برای ریاست فدرال رزرو قرار است اقتصادی را تحویل بگیرد که در ظاهر سالم است، اما بخش بزرگی از آمریکایی‌ها تصور می‌کنند به‌زودی دچار مشکل می‌شود. حتی در صورت تایید سنا، کاهش نرخ‌های بهره لزوما ابزار مناسبی برای بازگرداندن اعتماد عمومی نخواهد بود.

اقتصاد آمریکا سال گذشته با شتاب بالایی رشد کرد و تحلیل بازارها انتظار دارند این روند با اثرگذاری معافیت‌های مالیاتی جدید و بازپرداخت‌های قابل‌توجه ادامه یابد. برآوردها نشان می‌دهد تولید ناخالص داخلی با نرخ سالانه بیش از 4 درصد در حال افزایش است؛ رقمی که حدود دو برابر پیش‌بینی‌ها برای سال 2026 است. همزمان، شرکت‌ها با اتکا به هوش مصنوعی و فناوری‌های نو، بهره‌وری نیروی کار را بالا برده‌اند و بازار سهام نیز با جهش خود تریلیون‌ها دلار ثروت جدید ایجاد کرده است.

با این حال، نگاه عمومی به آینده تیره است. سرعت استخدام به‌شدت کاهش یافته، رشد دستمزدها کند شده و اعتماد مصرف‌کنندگان به سطحی پایین‌تر از دوران همه‌گیری رسیده است.

دونالد ترامپ می‌گوید رئیس بعدی فدرال رزرو با کاهش محسوس نرخ بهره می‌تواند اقتصاد را تقویت کند، اما تورم همچنان بالاست و کاهش شتاب‌زده نرخ‌ها می‌تواند پرریسک باشد. علاوه بر این، مشخص نیست کاهش هزینه وام‌گیری کوتاه‌مدت به‌سرعت به رونق استخدام منجر شود؛ موضوعی که برای افزایش محبوبیت رئیس‌جمهور اهمیت دارد.

در ارزیابی‌های رسمی آمده است که اقتصاد همزمان با رشد قوی و فشارهای تورمی ناشی از کاهش مالیات‌ها و سرمایه‌گذاری در هوش مصنوعی روبه‌رو است، در حالی که بازار کار عملا درجا می‌زند. این وضعیت تصمیم‌گیری سیاست پولی را دشوار می‌کند، به‌ویژه زمانی که سیگنال‌های متناقض از اقتصاد مخابره می‌شود و کاخ سفید برای کاهش شدید نرخ بهره فشار می‌آورد.

مقام‌های فعلی فدرال رزرو اعلام کرده‌اند ریسک‌های تورم و بیکاری کاهش یافته، اما از بین نرفته است و عجله‌ای برای کاهش نرخ‌ها وجود ندارد. در مقابل، برخی ارزیابی‌های داخلی نشان می‌دهد که بازنگری آمارهای بازار کار ممکن است حاکی از رشد تقریبا صفر اشتغال در سال 2025 باشد و حتی برنامه‌هایی برای تعدیل نیرو در سال 2026 مطرح شده است.

اگر این ضعف ناشی از تغییرات ساختاری باشد، کاهش نرخ بهره کمکی نخواهد کرد. در برخی بخش‌ها مانند مسکن و ساخت‌وساز، کاهش هزینه وام می‌تواند به افزایش استخدام منجر شود، اما در خدمات مالی و فناوری، شرکت‌ها با وجود سودآوری بالا برنامه‌های توسعه نیروی انسانی را محدود کرده‌اند؛ تصمیمی که به گسترش استفاده از هوش مصنوعی نسبت داده می‌شود.

در مجموع، حتی اگر نرخ بیکاری نزدیک به کف تاریخی باقی بماند، دوره‌ای طولانی از استخدام ضعیف بعید است فضای منفی حاکم بر اقتصاد را تغییر دهد. همزمان، تا وقتی رشد اقتصادی ادامه دارد و تورم بالاتر از هدف 2 درصدی فدرال رزرو است، فشار برای تعویق کاهش نرخ بهره ادامه خواهد داشت. تجربه نشان داده است که در صورت نیاز به سیاست انقباضی‌تر، نحوه مدیریت فشارهای سیاسی از سوی کاخ سفید آزمونی جدی برای رئیس آینده فدرال رزرو خواهد بود؛ فشاری که پیش‌تر نیز از سوی دونالد ترامپ بر بانک مرکزی وارد شده بود. همچنین در دوره‌های گذشته، در دولت‌های جو بایدن و جورج دبلیو بوش، اختلاف‌نظر میان سیاستمداران و سیاست‌گذاران پولی بر سر همین چالش‌ها وجود داشته است.

این مقاله را به اشتراک بگذارید
بدون دیدگاه