شرکت ملی پالایش و پخش فرآوردههای نفتی ایران در واکنش به مطالب منتشرشده درباره استفاده از متانول در بنزین و ادعای احتمال آسیب به خودروها، توضیحاتی درباره ضوابط مصرف این ترکیب و نتایج آزمایشهای انجامشده ارائه کرد.
این شرکت اعلام کرد متانول بهعنوان یکی از ترکیبات اکسیژنه سوخت، در کشورهای مختلف برای اهدافی مانند بهبود احتراق، افزایش عدد اکتان و تنظیم ترکیب سوخت مورد استفاده قرار میگیرد و مصرف آن در برخی کشورها تحت استانداردها و الزامات فنی مشخص انجام میشود.
بر اساس اطلاعیه شرکت ملی پالایش و پخش، استاندارد ملی ایران به شماره ۲۲۹۲۰ که با مشارکت ذینفعانی از جمله شرکتهای خودروساز و سازمان حفاظت محیطزیست تدوین شده، استفاده از ترکیبات اکسیژنه از جمله متانول را مجاز دانسته است. طبق این استاندارد، سقف مجاز متانول ۳ درصد حجمی تعیین شده است.
این شرکت همچنین اعلام کرد درباره کاربرد متانول در سوخت، طی سالهای گذشته مطالعات آزمایشگاهی و میدانی متعددی از سوی مراکز علمی معتبر، از جمله پژوهشگاه صنعت نفت و شرکت پژوهش و فناوری پتروشیمی، انجام شده است.
شرکت نفت ستاره خلیج فارس نیز برای یک ارزیابی مقدماتی و غیرمستمر، افزودن نیم درصد حجمی متانول به سوخت را آزمایش کرده است. میزان مذکور حدود یکششم سقف ۳ درصدی تعیینشده در استاندارد ملی ایران شماره ۲۲۹۲۰ است و به گفته شرکت ملی پالایش و پخش، با الزامات کیفی مصوب و قوانین مربوطه مطابقت دارد.
در این اطلاعیه تأکید شده است که ارزیابی کیفیت بنزین تنها با توجه به وجود یک ماده مشخص امکانپذیر نیست و باید مجموعه مشخصات فرآورده نهایی با الزامات استاندارد مقایسه شود. بنابراین، وجود نیم درصد متانول بهتنهایی نه اثباتکننده آسیب به خودرو است و نه میتواند بهتنهایی کیفیت بنزین را تأیید کند.
از جمله شاخصهایی که باید برای ارزیابی محصول نهایی بررسی شوند، عدد اکتان، فشار بخار، محدوده تقطیر، میزان آب، پایداری اکسیداسیونی، خورندگی، ترکیبات اکسیژنه و دیگر ویژگیهای فیزیکی و شیمیایی بنزین است. شرکت ملی پالایش و پخش اعلام کرده این موارد در فرآیند مورد اشاره مطابق استاندارد و قوانین مربوطه کنترل شدهاند.
این شرکت در پایان تأکید کرد بررسی آثار سوخت بر خودرو نیازمند مجموعهای از آزمونهای مرتبط با کیفیت سوخت، عملکرد موتور و سازگاری قطعات سیستم سوخترسانی در یک بازه زمانی معتبر است. بر همین اساس، استانداردهای ملی و بینالمللی، مشخصات فنی فرآورده و نتایج آزمایشهای معتبر آزمایشگاهی و فنی باید مبنای ارزیابی قرار گیرند و نه مطالب غیرمستند منتشرشده در فضای مجازی.
