فعالیت صنعتی مکزیک در ماه مه بار دیگر کاهش یافت و جزئیات آمار نشان میدهد رشد کوتاهمدت ماه آوریل یک استثنا بوده و نشانه آغاز روندی تازه نبوده است.
مؤسسه ملی آمار و جغرافیای مکزیک (INEGI) روز جمعه اعلام کرد تولید صنعتی این کشور در ماه مه، پس از تعدیل فصلی، نسبت به ماه قبل ۰/۸ درصد کاهش یافته است. این شاخص نسبت به مدت مشابه سال گذشته نیز ۰/۷ درصد افت کرده است.
هر چهار بخش اصلی صنعت در مقایسه ماهانه با کاهش فعالیت روبهرو شدند. بیشترین افت مربوط به بخش ساختوساز بود که ۳/۷ درصد کاهش یافت.
چرا فعالیت صنعتی مکزیک همچنان ضعیف است؟
افت ساختوساز بیش از سایر بخشها جلب توجه میکند. کاهش ماه مه شدیدترین افت این بخش در ۱۳ ماه گذشته بود؛ آن هم درست پس از ماه آوریل که ساختوساز بهترین عملکرد خود در بیش از پنج سال گذشته را ثبت کرده بود.
این نوسان نشان میدهد رشد آوریل عمدتاً ناشی از افزایش پروژههای عمرانی دولتی بود، در حالی که ضعف بخش خصوصی موقتاً پنهان مانده بود. با کاهش این پروژهها، ضعف بنیادی دوباره آشکار شد.
در بخش ساختوساز نیز اختلاف عملکرد بخشها قابل توجه بود. فعالیت ساختمانی بخش خصوصی به شدت کاهش یافت، اما پروژههای عمرانی و زیربنایی که عمدتاً با منابع دولتی تأمین مالی میشوند افزایش داشتند؛ موضوعی که وابستگی این بخش به هزینههای دولت را نشان میدهد.
بخش تولید، که ستون اصلی اقتصاد صادراتمحور مکزیک است، همچنان بزرگترین عامل افت سالانه بود. تولید کارخانهای نسبت به سال قبل ۱/۵ درصد کاهش یافت که علت آن کاهش تقاضای خارجی و افزایش هزینه مواد اولیه عنوان شده است.
تنها بخش معدن رشد داشت و با تقویت فعالیتهای نفتی نزدیک به ۴ درصد نسبت به سال گذشته افزایش یافت. با این حال این رشد نتوانست کاهش کلی صنعت را جبران کند و مجموع تولید صنعتی در پنج ماه نخست سال برای دومین سال پیاپی کاهش نشان داد.
از ژانویه تا پایان مه، تولید صنعتی در مجموع حدود ۰/۴ درصد کمتر از مدت مشابه سال گذشته بود و بیشترین سهم این کاهش به بخش تولید اختصاص داشت.
آیا رشد آوریل واقعی بود؟
بررسیها نشان میدهد افت ماه مه تأیید میکند بهبود آوریل موقتی بوده و تغییر واقعی در مسیر صنعت رخ نداده است.
بر اساس این ارزیابی، ضعف تقاضای خارجی و افزایش هزینه مواد اولیه که با قیمتهای بالاتر نفت مرتبط است، همچنان مانع رشد بخش تولید و صادرات شده است.
پیشبینی میشود فعالیت صنعتی در نیمه دوم سال نیز عمدتاً در وضعیت رکود باقی بماند و احتمال تضعیف بیشتر آن از احتمال بهبود بالاتر باشد.
در عین حال، میزبانی بخشی از مسابقات جام جهانی فوتبال میتواند با رونق گردشگری و افزایش هزینهکرد مصرفکنندگان، بخش خدمات را تقویت کند و فاصله میان اقتصاد مصرفی و بخش صنعتی را بیشتر سازد.
چشمانداز کلی اقتصاد
این وضعیت صرفاً یک افت مقطعی نیست. اقتصاد مکزیک در سهماهه نخست سال کوچکتر شد و بخش صنعت بیش از یک سال است که ضعیفترین بخش اقتصاد این کشور محسوب میشود.
در پس این روند، ابهام درباره مقررات دسترسی بدون تعرفه کالاهای مکزیکی به بازار آمریکا قرار دارد. بازنگری این مقررات موجب شده بسیاری از شرکتها تصمیمهای سرمایهگذاری جدید خود را به تعویق بیندازند.
بخش تولید بیشترین تأثیر را از این وضعیت میپذیرد، زیرا بیش از سایر بخشها به تصمیمهایی وابسته است که در واشینگتن اتخاذ میشوند.
نشانههای این ضعف طی ماههای گذشته نیز مشاهده شده است؛ از جمله کاهش مونتاژ خودرو در ماه مه، باقی ماندن شاخص اعتماد کسبوکار در سطحی پایینتر از حد خنثی برای بیش از یک سال و ادامه کاهش اشتغال در بخش کارخانهای.
برای سرمایهگذاران خارجی، این موضوع اهمیت ویژهای دارد؛ زیرا صنعت حدود یکپنجم اقتصاد مکزیک را تشکیل میدهد و محور اصلی جذب سرمایهگذاری خارجی در قالب انتقال خطوط تولید به کشورهای نزدیک بازار آمریکا محسوب میشود.
همچنین تداوم ضعف صنعت میتواند زمینه را برای کاهش بیشتر نرخهای بهره از سوی بانک مرکزی فراهم کند، هرچند فشارهای تورمی همچنان دامنه تصمیمگیری سیاستگذاران را محدود نگه میدارد.
در مجموع، اگرچه مزیت بلندمدت مکزیک به عنوان یک پایگاه تولیدی همچنان حفظ شده است، اما دادههای کوتاهمدت نشان میدهد بخش صنعت تا زمان روشن شدن وضعیت روابط تجاری با آمریکا در شرایط رکود و انتظار قرار دارد.
