برخی از بزرگترین شرکتهای دارویی اروپا هشدار دادهاند که این قاره در توسعه داروهای جدید و جذب سرمایهگذاری در برابر رقبایی مانند آمریکا و چین در حال از دست دادن جایگاه خود است.
رؤسای ۹ شرکت، از جمله آسترازنکا و جیاسکی بریتانیا و نوو نوردیسک دانمارک، روز سهشنبه در نامهای به اندی برنهام و رهبران کشورهای اروپایی خواستار اقدام برای «حفاظت از آینده شرکتهایشان» شدند.
این نامه با عنوان «اروپا در رقابت جذب سرمایهگذاری دارویی عقب مانده است، اما بازگشت به رقابت ممکن است» از دولتها خواست داروها را بهعنوان زیرساختی راهبردی در نظر بگیرند، حاکمیت سلامت را تضمین کنند و برای بازگرداندن رقابتپذیری اروپا اقدام کنند.
در این نامه آمده است که صنعت داروسازی یکی از دستاوردهای بزرگ اروپا پس از جنگ جهانی دوم است که از میلیونها شغل تخصصی حمایت میکند و بیش از ۲۲۰ میلیارد یورو مازاد تجاری برای اتحادیه اروپا ایجاد میکند. با این حال، شرکتهای دارویی هشدار دادهاند که این میراث بهدستآمده با هزینه زیاد در معرض خطر قرار گرفته است.
در این نامه آمده است که در سطح مدیریت شرکتها، نشانههای عقبماندن اروپا از رقابت جهانی دیده میشود. تنها طی دو سال گذشته بیش از ۶۰۰ میلیارد دلار سرمایهگذاری دارویی در آمریکا و چین اعلام شده است.
شرکتهای دارویی از دولتهای اروپایی خواستهاند پیش از آنکه دیر شود، شرایط لازم برای جذب سرمایهگذاری در نسل جدید داروها را فراهم کنند. این نامه علاوه بر آسترازنکا، جیاسکی و نوو نوردیسک، به امضای رؤسای شرکتهای بویهرینگر اینگلهایم آلمان، گروه کیزی ایتالیا، سانوفی و ایپسِن فرانسه و نوارتیس و روش سوئیس نیز رسیده است.
بر اساس دادههای فدراسیون اروپایی صنایع و انجمنهای دارویی، سهم اروپا از پژوهش و توسعه دارویی جهان از ۴۳ درصد در سال ۱۹۹۰ به ۳۱ درصد کاهش یافته است.
همچنین سهم اروپا از کارآزماییهای بالینی تجاری، که در آنها ایمنی و اثربخشی داروهای جدید پیش از ارائه برای دریافت مجوزهای قانونی بررسی میشود، طی یک دهه از ۱۸ درصد به ۹ درصد رسیده است. تنها ۴ درصد از کارآزماییهای بالینی به درمانهای سلولی و ژنی اختصاص دارد.
چین در زمینه کارآزماییهای بالینی، ثبت اختراع دارویی و توسعه داروهای جدید از اروپا پیشی گرفته است. سهم چین از کارآزماییهای بالینی جهان نیز طی همین دوره از کمتر از ۱۰ درصد به نزدیک ۳۰ درصد افزایش یافته است.
تقریباً نیمی از درمانهای جدیدی که سال گذشته مجوز گرفتند، یعنی ۴۹ درصد، به بیماران اروپایی نرسیدند. این رقم در سال ۲۰۱۹ حدود ۴۶ درصد بود. داروهایی که در نهایت به بیماران میرسند نیز بهطور متوسط نزدیک به ۶۰۰ روز زمان نیاز دارند. این مدت در کشورهای مختلف تفاوت زیادی دارد؛ از میانگین میانه ۵۶ روز در آلمان تا ۱۲۰۱ روز در رومانی.
این نهاد صنعتی میگوید دلایل اصلی در دسترس نبودن یا تأخیر در دسترسی به داروهای جدید، از سرعت فرایندهای نظارتی تا کمبود بودجه در برخی کشورهای اروپایی متغیر است.
۹ شرکت دارویی در نامه خود استدلال کردهاند که تنها رفع شکاف اروپا در زمینه کارآزماییهای بالینی میتواند ۵۳ میلیارد یورو ارزش اقتصادی ایجاد کند و ۸۲ هزار شغل در اروپا به وجود آورد.
در این نامه از رهبران ملی خواسته شده است برای معکوس کردن روند کاهش رقابتپذیری اروپا، ایجاد دورهای تازه از کشفهای پزشکی و تضمین حاکمیت سلامت همکاری کنند. شرکتها همچنین با اشاره به فشارهای مالی دولتها تأکید کردهاند که همانند دفاع و انرژی، داروهای مدرن باید زیرساختی حیاتی تلقی شوند و تأمین آنها به دیگران واگذار نشود.
این نامه از سوی مدیران صنعت داروسازی از جمله میشل دمارِه، رئیس آسترازنکا؛ جاناتان سیموندز، رئیس جیاسکی؛ لارز ربین سورنسن، رئیس نوو نوردیسک؛ سورین شوان از روش؛ جیووانی کافوریو از نوارتیس و فردریک اودئا از سانوفی امضا شده است.
انتشار این نامه پس از اختلاف علنی سال گذشته میان صنعت داروسازی و دولت بریتانیا بر سر قیمت دارو و دسترسی بیماران به درمانهای جدید صورت گرفته است. دولت بریتانیا در ماه دسامبر موافقت کرد سالانه میلیاردها پوند بیشتر برای داروهای عرضهشده به سازمان ملی خدمات سلامت هزینه کند. این تصمیم پس از فشارهای دونالد ترامپ اتخاذ شد؛ او استدلال کرده بود که قیمت بالای دارو در آمریکا، قیمت پایینتر دارو در سایر کشورها را عملاً تأمین مالی میکند.
