وزارت آمار و اجرای برنامههای هند در ۳۱ اوت ۲۰۲۶ برآوردهای فصلی تولید ناخالص داخلی (GDP) مربوط به سهماهه نخست سال مالی ۲۰۲۶-۲۰۲۷ را منتشر کرد. بر اساس این دادهها، اقتصاد هند در این دوره با وجود فشارهای ناشی از تحولات جهانی، ۷/۸ درصد رشد کرده است.
مهمترین شاخصهای سهماهه نخست سال مالی ۲۰۲۶-۲۰۲۷
| شاخص | سهماهه نخست ۲۰۲۶-۲۰۲۷ | سهماهه نخست ۲۰۲۵-۲۰۲۶ |
|---|---|---|
| تولید ناخالص داخلی واقعی | ۸۱/۳۶ تریلیون روپیه | ۷۵/۴۶ تریلیون روپیه |
| رشد تولید ناخالص داخلی واقعی | ۷/۸ درصد | ۶/۹ درصد |
| تولید ناخالص داخلی اسمی | ۸۸/۲۷ تریلیون روپیه | ۸۰/۰۰ تریلیون روپیه |
| رشد تولید ناخالص داخلی اسمی | ۱۰/۳ درصد | ۸/۱ درصد |
| ارزش افزوده ناخالص واقعی | ۷۳/۸۲ تریلیون روپیه | ۶۸/۲۱ تریلیون روپیه |
| رشد ارزش افزوده ناخالص واقعی | ۸/۲ درصد | – |
| ارزش افزوده ناخالص اسمی | ۸۰/۵۳ تریلیون روپیه | ۷۲/۲۴ تریلیون روپیه |
| رشد ارزش افزوده ناخالص اسمی | ۱۱/۵ درصد | – |
عملکرد بخشهای مختلف اقتصاد هند
دادههای جدید نشان میدهد رشد اقتصادی هند محدود به یک بخش خاص نبوده است. هر سه بخش اصلی اقتصاد رشد مثبت ثبت کردند، هرچند میزان رشد آنها تفاوت قابل توجهی داشت.
بخش اولیه؛ کشاورزی از اقتصاد حمایت کرد
بخش اولیه در سهماهه نخست سال مالی ۲۰۲۶-۲۰۲۷ بر مبنای قیمتهای ثابت ۲/۹ درصد رشد کرد. این بخش شامل کشاورزی، دامداری، جنگلداری و ماهیگیری، همچنین استخراج معادن و فعالیتهای معدنی است.
فعالیتهای کشاورزی و مرتبط با آن نیز ۳/۶ درصد رشد کردند.
رشد کشاورزی فراتر از سهم مستقیم آن در ارزش افزوده ناخالص اهمیت دارد، زیرا بخش بزرگی از جمعیت هند همچنان به اقتصاد روستایی وابسته است. بهبود عملکرد کشاورزی میتواند درآمدهای روستایی، تقاضای مصرفی و امنیت غذایی را تقویت کند.
با این حال، رشد بخش اولیه بهمراتب کمتر از بخشهای صنعت و خدمات بود و تفاوتهای ساختاری موجود در اقتصاد هند را نشان داد.
بخش ثانویه؛ شتاب صنعتی قدرتمند
بخش ثانویه بر مبنای قیمتهای ثابت ۸/۶ درصد رشد کرد که نشاندهنده فعالیت قدرتمند در حوزههای تولید صنعتی، ساختوساز، برق، گاز، تأمین آب و سایر خدمات عمومی است.
چندین شاخص کوتاهمدت نیز این روند را تأیید میکنند. تولید سیمان ۸/۹ درصد، مصرف فولاد نهایی ۸/۳ درصد و تولید کالاهای زیرساختی و ساختوساز ۷/۲ درصد افزایش یافت. شاخص برق در شاخص تولید صنعتی نیز رشد ۹/۳ درصدی را ثبت کرد.
یکی از تحولات مهم، رشد ۱۵/۲ درصدی تولید کالاهای سرمایهای بود. کالاهای سرمایهای برای تولید سایر کالاها و خدمات مورد استفاده قرار میگیرند و از این رو، تولید آنها شاخص مهمی برای سنجش سرمایهگذاری و ایجاد ظرفیت تولیدی در اقتصاد است.
بخش خدمات؛ موتور اصلی رشد
بخش خدمات با رشد ۱۰ درصدی، سریعترین رشد را در میان بخشهای اصلی اقتصاد هند طی این سهماهه ثبت کرد.
تجارت، هتلها، حملونقل، ارتباطات، خدمات مالی، املاک، فناوری اطلاعات، خدمات حرفهای، مدیریت دولتی و دفاع از جمله فعالیتهای این بخش هستند.
عملکرد خدمات مالی، املاک، فناوری اطلاعات و خدمات حرفهای بهویژه قابل توجه بود. این مجموعه ۱۲/۱ درصد رشد کرد.
این ارقام نقش ادامهدار بخش خدمات را بهعنوان یکی از موتورهای اصلی رشد اقتصادی هند نشان میدهد.
چه عواملی باعث رشد ۷/۸ درصدی اقتصاد هند شد؟
نخستین عامل، عملکرد قدرتمند بخش خدمات بود. رشد ۱۰ درصدی بخش خدمات شتاب قابل توجهی به فعالیتهای کلی اقتصاد داد.
عامل دوم، رشد ۸/۶ درصدی بخش ثانویه بود. فعالیت قوی صنعت و زیرساخت نهتنها برای رشد فعلی، بلکه برای افزایش ظرفیت تولیدی اقتصاد در آینده نیز اهمیت دارد.
شاخصهای مرتبط با سرمایهگذاری نیز همچنان قدرتمند بودند. تولید کالاهای سرمایهای ۱۵/۲ درصد افزایش یافت که از تداوم فعالیتهای مرتبط با سرمایهگذاری و توسعه ظرفیت تولید حکایت دارد.
شاخصهای حملونقل نیز افزایش قابل توجهی داشتند. فروش خودروهای تجاری ۱۸/۳ درصد رشد کرد، ثبت وسایل نقلیه حمل کالا ۲۰/۱ درصد و ثبت وسایل نقلیه حمل مسافر ۱۳/۹ درصد افزایش یافت.
بخش خارجی نیز رشد سالانه بالایی را ثبت کرد. صادرات کالا و خدمات ۲۵/۸ درصد افزایش یافت و واردات ۳۰/۵ درصد بیشتر شد. صادرات کالاهای حملونقلی ۵۲/۲ درصد و صادرات ماشینآلات و تجهیزات ۳۱/۹ درصد رشد کرد.
مجموع این شاخصها نشان میدهد رشد ۷/۸ درصدی تولید ناخالص داخلی هند حاصل عملکرد چندین بخش اقتصادی بوده و به یک عامل منفرد محدود نمیشود.
سری جدید تولید ناخالص داخلی با سال پایه ۲۰۲۲-۲۰۲۳
یکی از مهمترین تحولات در نظام حسابهای ملی هند، استفاده از سال ۲۰۲۲-۲۰۲۳ بهعنوان سال پایه جدید است که جایگزین سال پایه قبلی یعنی ۲۰۱۱-۲۰۱۲ شده است.
وزارت آمار و اجرای برنامههای هند سری جدید برآوردهای سالانه و فصلی حسابهای ملی را در ۲۷ فوریه ۲۰۲۶ منتشر کرد.
سال پایه بهعنوان سال مرجع برای اندازهگیری تولید اقتصادی با قیمتهای ثابت عمل میکند. از آنجا که ساختار اقتصاد در طول زمان تغییر میکند، بازنگری دورهای سال پایه برای در نظر گرفتن صنایع جدید، تحولات فناوری، تغییر الگوهای مصرف و تغییر قیمتهای نسبی ضروری است.
سری جدید از منابع داده بهروز و روشهای آماری بهبودیافته استفاده میکند که از جمله آنها میتوان به شاخص قیمت تولیدکننده، شاخص قیمت خدمات بانکی، سری جدید شاخص تولید صنعتی با سال پایه ۲۰۲۲-۲۰۲۳ و دادههای اداری بهروزشده اشاره کرد.
بنابراین، تغییر سال پایه صرفاً یک تغییر آماری نیست، بلکه با هدف ارائه برآوردهایی از درآمد ملی انجام شده است که تصویر مناسبتری از ساختار کنونی اقتصاد هند ارائه میدهد.
وزارت آمار چگونه تولید ناخالص داخلی فصلی را محاسبه میکند؟
برآوردهای فصلی تولید ناخالص داخلی با استفاده از روش «شاخص و مبنا» تهیه میشوند.
در این روش، برآوردهای سال مالی گذشته با استفاده از شاخصهایی که عملکرد بخشهای مختلف اقتصاد را نشان میدهند، برای دوره جدید برونیابی میشوند.
وزارت آمار از طیف گستردهای از اطلاعات استفاده میکند که شامل تولید محصولات کشاورزی، تولیدات دامی و شیلات، شاخص تولید صنعتی، دادههای مرتبط با مالیات بر کالا و خدمات، مصرف فولاد، فروش و ثبت وسایل نقلیه، ترافیک ریلی و بندری، حملونقل هوایی، اطلاعات بانکی، وضعیت مالی دولت و شاخصهای قیمت است.
روششناسی سری جدید با سال پایه ۲۰۲۲-۲۰۲۳ نیز بهطور کلی از استانداردهای مندرج در «دستورالعمل حسابهای ملی فصلی» صندوق بینالمللی پول در سال ۲۰۱۷ پیروی میکند.
چرا رشد ۷/۸ درصدی اقتصاد هند اهمیت دارد؟
این نرخ رشد در شرایطی به دست آمده که اقتصاد جهان با نااطمینانیهای اقتصادی و ژئوپلیتیکی مواجه است. درگیریهای بینالمللی، نوسان بازار انرژی، اختلالات تجاری و فشارهای زنجیره تأمین میتوانند از مسیرهای مختلف بر اقتصادهای داخلی اثر بگذارند.
دادهها همچنین از رشد نسبتاً فراگیر اقتصاد هند حکایت دارند. بخش خدمات همچنان مهمترین نقش را داشت، اما بخش ثانویه نیز رشد قدرتمندی ثبت کرد و کشاورزی و فعالیتهای مرتبط با آن نیز در مسیر رشد باقی ماندند.
عملکرد بخش ثانویه برای توسعه بلندمدت هند اهمیت ویژهای دارد. ایجاد پایهای قدرتمند در تولید صنعتی و ساختوساز میتواند در کنار توانمندی هند در حوزه خدمات، به توسعه زیرساخت، افزایش ظرفیت تولید و ایجاد اشتغال کمک کند.
تداوم رشد اقتصادی همچنین میتواند با گسترش پایه مالیاتی، ظرفیت درآمدی دولت را افزایش دهد و فضای مالی بیشتری برای سرمایهگذاری در زیرساخت، حمایتهای اجتماعی و توسعه سرمایه انسانی ایجاد کند.
مسیر پیش رو
هند باید ضمن حفظ قدرت خود در بخش خدمات، ظرفیتهای تولید صنعتی را نیز گسترش دهد. افزایش سرمایهگذاری بخش خصوصی، توسعه زیرساخت، بهبود کارایی لجستیک و استفاده گستردهتر از فناوری میتواند به افزایش بهرهوری کمک کند.
توجه بیشتر به تولید صنعتی اشتغالزا و توسعه مهارتهای نیروی کار نیز برای تبدیل رشد اقتصادی به فرصتهای شغلی اهمیت خواهد داشت.


